ساقی ِهمیشه ، تشنه ام یک جرعه از جامت بده

امشب توای نامهربان در خلوتت راهم بده

 


این را شبی گفتم به تو با چشم های خسته ام

آه از غرور تلخ تو امشب دگر شکسته ام

 

امروز ای مست از غرور تنها تر از شقایقم

فردا که آیی به برم در دست طوفان است تنم

 


فردا که آیی نزد من، دیگر نخواهمت شناخت

گویم به تو دیراست دگر، باید که سوی حق شتافت

 


دستم مگیر و اشک مریز روزی که دیگر مرده ام

پا برغرورت مگذار روزی که دیگر رفته ام

 


بر روح پوسیده ی من، کوک مزن، کوک مزن

بر پاره پاره قلب من، وصله مزن، وصله مزن

 


بر رخ فرسوده ی من رنگ جلای عشق مزن

برو دگر ای بی وفا دم از صفا وعشق مزن

                                                                          شعر از سحر شاه محمدی

[+] نوشته شده توسط علیرضا در 0:22 | |

من که میدانم شبی عمرم به پایان می رسد
 نوبت خاموشی من سهل و آسان می رسد

من که می دانم که تا سر گرم بزم و مستی ام

مرگ ویرانگر چه بی رحم و شتابان میرسد

 پس چرا عاشق نباشم
پس چرا عاشق نباشم

من که می دانم به دنیا اعتباری نیست ،
 نیست
بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست ،
نیست 

من که می دانم اجل ناخوانده و بیدادگر
 سرزده می آید و راه فراری نیست ،

 نیست . . . . .


 پس چرا عاشق نباشم؟
 پس چرا عاشق نباشم؟

[+] نوشته شده توسط علیرضا در 0:15 | |