پشت دیوار شب
| درد و دل |
زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود صحنه پیوسته به جاست خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد |
| دوستان عاشق تنها |
| دوستان عاشق |
| موضوعات |
| آمار وب |
| كاربران آنلاين:
تعداد بازديدها: RSS |
| طراح قالب: |
| كدهاي جاوا |
|
ابتدا نيت كنيد
.::.حالا كليد فال را فشار دهيد.::.
|
| ولی دل به پاییز نسپرده ایم... | ||
|
بيا با افق مهرباني كنيم غم پونه را آسماني كنيم اگر باد غم ، شاخه اي را شكست كاش بين ساكنان شهر عشق اگر دشنه دشمنان گرده ايم ! گواهي بخواهيد اينك گواه از اين دست ، عمري به سر برده ايم .
به یاد صدای گرم بندر (((ناصر عبداللهی))) صدایی بلند که در سکوت غریبی از بین ما رفت و ما چه به ناروا و بی اعتنا از کنارش گذشتیم بیایید در این جمعه غریب برای شادی این عزیز که دیگر در بین ما نیست و همیشه در حسرت صدای جاودان و گرمش خواهیم ماند دعا کنیم
زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود صحنه پیوسته بجاست خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد...
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 14:32 | | |
||
| دوباره یاد تو از میان خاطره ها... | ||
|
سلام به همگی
امروز سه تا از شعرهای خودمو گذاشتم که نظرتون رو راجع بهش بدونم آخه خیلی مهمه چون می خوام تو یک مسابقه شعر شرکت کنم می خواستم که با نظرات ارزشمندتون راهنماییم کنین که بدونم شعرهام ارزش شرکت کردن تو مسابقاتو داره یا نه از همتون ممنونم که باعث دلگرمی هستین خاطره پلکهایم روی هم غلطید باز ابر احساسم میان کوچه های خاطره نم نمی هرچند بی حاصل.ولی بارید باز خاطرات سرد و خیس و بی صدا در میان کوچه های نم زده در تکاپوی رهایی از فنا لحظه هایم پشت هم در این ظلام می دود در سایه های سرد شب در دل فریاد خاموش کلام های های گریه ام در این سراب بار دیگر در میان کوچه های یخ زده می زند فریاد این دل مرده را
پنجره ها دوباره یاد تو از میان خاطره ها دوباره تنهایی و های های فاصله ها دوباره بی کسی و یک سکوت بی مانند میان طرح غریب صدای پنجره ها کجای خاطره ها باز تو را خواهم جست که گم شدی دوباره میان فاصله ها میان کوچه کسی باز هم می خواند نشسته رنگ غریبی بروی پنجره ها
کویر آفتاب
نظر یادتون نره
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 14:20 | | |
||
| دلیل بودن تو... | ||
|
هر کسی دوتاست . و خدا یکی بود . و یکی چگونه می توانست باشد ؟ هر کسی به اندازه ای که احساسش می کنند ، هست . و خدا کسی که احساسش کند ، نداشت . عظمت ها همواره در جستجوی چشمی است که آنرا ببیند . خوبی ها همواره نگران که آنرا بفهمد . و زیبایی همواره تشنه دلی است که به او عشق ورزد . و قدرت نیازمند کسی است که در برابرش رام گردد . و غرور در جستجوی غروری است که آنرا بشکند . و خدا عظیم بود و خوب و زیبا و پراقتدار و مغرور . اما کسی نداشت ... و خدا آفریدگار بود . و چگونه می توانست نیافریند . زمین را گسترد و آسمانها را برکشید ... و خدا یکی بود و جز خدا هیچ نبود .
و خدا تنها بود .
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 12:44 | | |
||
| دو دریچه... | ||
|
ما چون دو دریچه روبروی هم
آگاه ز هر بگو مگوی هم
هر روز سلام و پرسش و خنده
هر روز قرار روز آینده
عمر آیینه بهشت اما....آه
بیش از شب و روز تیره و دی کوتاه
اکنون دل من شکسته و خسته است
زیرا یکی از دریچه ها بسته است
نه مهر فسون نه ماه جادو کرد
ای خون به سفر که هر چه کرد او کرد
ای خون به سفر که هر چه کرد او کرد...
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 14:11 | | |
||
| همه می ترسند اما من و تو ... | ||
|
آن کلاغی که پرید
از فراز سر ما و فرو رفت در اندیشه ابری ولگرد و صدایش،همچون نیزه کوتاهی،پهنای افق را پیمود خبر ما را خواهد برد به شهر همه می دانند ، همه می دانند که من و تو از روزنه سرد عبوس باغ را دیدیم و از آن شاخه بازیگر دور از دست سیب چیدیم همه می ترسند همه می ترسند ف اما من و تو به چراغ و آب وایینه پیوستیم و نترسیدیم سخن از پیوست دو نام و هماغوشی در اوراق کهنه یک دفتر نیست سخن از گیسوی خوشبخت من است با شقایق های سوخته بوسه تو...
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 13:53 | | |
||
| دلم از دست دلم... | ||
|
داد از این دل من،که بسوزد چون شمع
گه به ناکامی دوست،گه به حال دشمن این دل من چون است؟ گاه چون شعله برافروخته دل گاه چون لاله دلش سوخته دل گاه چون ابر گرفته است دلم گه چون دین می رود از دست دلم گه چو دریاست که اندر دل آن سخت طوفان بر پاست گاه چون کهنه اجاقی دم سوز جای خاکسترهاست یا نمود دگری از آمال گاه آرام چو طفلی در خواب گه خروشنده چنان جیحون است گاه همرنگ شفق آری آری خون است دلم از دست دلم!!!
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 13:27 | | |
||
| کوتاه از عشق... | ||
|
از صلیبهای کهنه سنتی که به گردن می کشیم امید معجزه نیست
عشق مسیحای زندگیست که دگر بار زنده بودنت را اعجاز می کند به صلیب سنتش مکش... ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ عشق بلندتر از آن است که زیر کوتاهی نگاهی عتاب آلود پامالش کنی! عشق حقیقی تر از آن است که پشت ابری حیاهای ناراستین پنهانش کنی! عشق یتیم تر از آن است که در دست رودخانه روزگارش بسپاری!!!
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 13:17 | | |
||
| خیلی سخته... | ||
|
خیلی سخته عاشق کسی بشی اما اون حتی ندونه درد تو از چشات نخونه قصه غمو علت لرزش دست سرد تو خیلی سخته زندگیت فنا بشه واسه دیدن یه لبخند رو لباش واسه گفتن از امید و اّرزو تو سیاهی غم انگیز شباش من نیومدم بگم عاشقتم چون از این حرفا پر گوش همه اشتباهه که میگن گریه مرد روی زخمای تنش یه مرهمه من نیومدم بگم که تو هم بیا مثه قصه ها بریم از این دیار یا که خیلی مهربون یه مدتی واسه من ادای عشقو در بیار تو می خوای برنده باشی میدونم به همه میگم ببازن جلو پات هر چی اسپند به اّتیش میکشم تا که چشمت نزنن,بشن فدات تو می خوای پرنده باشی میدونم یه نفس هوای خوشبختی می خوای خودم اّسمون هفتمت میشم تو فقط بگو,بگو با هام می اّی عاشق باشید. 
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 22:35 | | |
||
| مطمئن باش و برو... | ||
|
مطمئن باش و برو
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 14:53 | | |
||
| خدا تنهاست... | ||
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 13:52 | | |
||
| تنها... | ||
|
ای فرزند اّدم اّیا نشنیده ای چقدر تنها خواهی بود؟ ساعتی؟ روزی؟ ماهی؟ سالی؟ چند هزار سال؟ چند میلیون سال؟ با خودت فکر کن و بیاندیش.هر قدر که قرار است پس از مرگ با من تنها باشی, در دنیا با من انس بگیر, اگر لحظه ای,لحظه ای و اگر همیشه,همیشه...
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 13:5 | | |
||
| بهارم رفت... | ||
|
من تمام هستی ام را در نبرد با سرنوشت
در تهاجم با زمان آتش زدم کشتم... من بهار عشق را دیدم ولی باور نکردم یک کلام در جزوه هایم هیچ ننوشتم... من ز مقصد ها پی مقصودهای پوچ افتادم تا تمام خوبها رفتندو خوبی ماند در یادم من به عشق منتظر بودن همه صبرو قرارم رفت بهارم رفت عشقم مرد یارم رفت...
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 14:44 | | |
||
| مرثیه... | ||
|
این شعر سروده احمد شاملو یکی از بزرگان شعر نو در سوگ از دست دادن
بانوی شعر نو فروغ فرخزاد است
به جست و جوی تو بر درگاه کوه می گریم در آستانه ی دریا و علف به جست و جوی تو در معبر بادها می گریم در چارراه فصول در چارچوب شکسته ی پنجره ئی که آسمان ابر آلود را قابی کهنه می گیرد به انتظار تصویر تو این دفتر خالی تا چند تا چند ورق خواهد خورد؟ جریان باد را پذیرفتن و عشق را که خواهر مرگ است.ــ و جاودانگی رازش را با تو در میان نهاد...
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 14:15 | | |
||
| داس سرد شب... | ||
|
به نو کردن ماه
بر بام شدم با عقیق و سبزه و آیینه داسی سرد بر آسمان گذشت که پرواز کبوتر ممنوع است
صنوبرها به نجوا چیزی گفتند و گزمه گان به هیاهو شمشیر در پرنده گان نهادند
ماه بر نیامد
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 14:5 | | |
||
| با تو میمونم... | ||
|
سردیه صدا رو بشکن
فاصله سزای ما نیست تو بدون باسه همیشه این جدایی حق ما نیست موندن تو آرزومه حتی باسه یه لحظه میمیرم بی تو خوندن من یه بهانست یه سرود عاشقانست من برات ترانه می گم تا بدونی که باهاتم تو خودت دلیل بودنم بی تو شب سحر نمی شه میمیرم بی تو من عشقت رو به همه دنیا نمی دم حتی یادت رو به کوه و دریا نمی دم با تو میمونم باسه همیشه اگه دنیا بخواد منو تو تنها بمونیم باست میمیرم جواب دنیا رو میدم با تو میمونم باسه همیشه خاطرات تورو چه خوب چه بد هک می کنم توی تنهاییام فقط به تو فکر می کنم با تو میمونم باسه همیشه
|
||
|
[+] نوشته شده توسط علیرضا در 12:53 | | |
||