Haft-Seen

A few days prior to the New Year, a special cover is spread on to the Persian carpet or on a table in every Persian household. This ceremonial table is called cloth of seven dishes, (each one beginning with the Persian letter Sinn). The number seven has been sacred in Iran since the ancient times, and the seven dishes stand for the seven angelic heralds of life-rebirth, health, happiness, prosperity, joy, patience, and beauty.

The symbolic dishes consist of:

Sabzeh or sprouts, usually wheat or lentil representing rebirth.

2-Samanu is a pudding in which common wheat sprouts are transformed and given new life as a sweet, creamy pudding and represents the ultimate sophistication of Persian cooking.

3-Seeb means apple and represents health and beauty.

4-Senjed the sweet, dry fruit of the Lotus tree, represents love. It has been said that when lotus tree is in full bloom, its fragrance and its fruit make people fall in love and become oblivious to all else.

5-Seer which is garlic in Persian, represents medicine.

6-Somaq sumac berries, represent the color of sunrise; with the appearance of the sun Good conquers Evil.

7-Serkeh or vinegar, represents age and patience.

هفت سین

کمی قبل از سال نو تمام خانواده های ایرانی یکسری وسایل ویژه را بروی فرش ایرانی یا میز قرار می دهند.که به این میز تشریفات به اصطلاح پارچه یا قماش هفت ظرف(که هر کدام با حرف سین از الفبای فارسی شروع می شود)عدد هفت از دیرباز و در ایران باستان عددی مقدس بوده و هست و هفت ظرف جایگاه و نمادی از هفت فرشته است که جلودار ومنادی زندگی می باشند که عبارتند از: تولد تازه یا تجدید حیات - سلامتی - شادمانی - شکوفایی رونق یا کامیابی - خوشی و سرور - صبر و بردباری - زیبای

این هفت ظرف نمادین شامل:

1-سبزه ؛ یا جوانه زدن،معمولاً از گندم یا عدس می باشد و نمادی از تولد دوباره یا تجدید حیات است.

2-سمنو ؛ دسری است شامل آرد گندم و جوانه گندم که به آن شکلی جدید و طعمی شیرین می بخشیم،که نمادی از کمال مهارت ایرانیان در آشپزی است.

3-سیب ؛ که نمادی از سلامت و زیبایی می باشد.

4-سنجد ؛ شیرین و میوه خشک از درختی مانند سدر یا کنار است،که نشان دهنده عشق است،می گویند وقتی که این درخت پر از شکوفه است بویی بسیار مطبوع دارد و عشق ودوستی می آورد و مردم را از خود بی خود می کند.

5-سیر؛ نمادی از درمان و سلامتی.

6-سماق؛ که هم رنگ طلوع خورشید است و طلوع خورشید نمادی از پیروزی خوبی بر بدی و روز بر شب است.

7-سرکه ؛ نمادی از طول عمر و صبر و بردباری است.

دوست داشتن در اوج معراجش از سر حد عقل فراتر می رود وفهمیدن و اندیشیدن را نیز از زمین می کند و با خود به قله ی بلند اشراق می برد.

عشق زیبایی های دلخواه را در معشوق می آفریند و دوست داشتن زیبایی های دلخواه را در دوست می بیند و می یابد.

عشق یک فریب بزرگ و قوی است و دوست داشتن یک صداقت راستین و صمیمی . بی انتها و مطلق.

عشق در دریا غرق شدن است و دوست داشتن در دریا شنا کردن.

عشق نیرویی است در عاشق که او را به معشوق می کشاند و دوست داشتن جاذبه ای در دوست که دوست را به دوست می برد. عشق تملک معشوق است و دوست داشتن تشنگی محو شدن در دوست.

. دکتر علی شریعتی

در آن هنگام که مراسم نوروز را به پا می داریم،گویی خود را در همه نوروزهایی که هر ساله در این سرزمین بر می کرده اند حاضر می بینیم و در این حال،صحنه های تاریک و روشن وصفحات سیاه و سفید تاریخ ملت کهن ما در برابر دیدگان مان ورق می خورد،رژه می رود.ایمان به اینکه نوروز را ملت ما هر ساله در این سرزمین بر پا می داشته است ،این اندیشه های پر هیجان را در مغزمان بیدار می کند که ؛آری ،هر ساله!حتی همان سالی که اسکندر چهره این خاک را به خون ملت ما رنگین کرده بود ،در کنار شعله های مهیبی که از تخت جمشید زبانه می کشید،همان جا،همان وقت،مردم مصیبت زده ی ما نوروز را جدی تر و با ایمان بیشتری بر پا می کرده اند؛آری هر ساله!حتی همان سالی که سربازان قتیبه بر کناره جیحون سرخ رنگ خیمه برافراشته بودند و مردم خراسان را پیاپی قتل عام می کردند،در آرامش غمگین شهرهای مجروح و در کنار آتشکده های سرد وخاموش،نوروز را گرم و پر شور جشن می گرفتند

معلم شهید دکتر علی شریعتی.